Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Love Letter - laatste dagboekverhaal

10 oktober 2018

Lieve Chloë, 

Mama doet ook dit jaar mee aan Capture Your Grief. Waarbij vandaag, op 10 oktober, ik aan jou een Love Letter moet schrijven.

Een mooi moment om dit te doen, zeker ook met het oog op de dag in november die gaat komen, wanneer het abonnement op de Vlindersite afloopt. Vorig jaar kon ik het niet doen, de Vlindersite stoppen en maar zien wat er daarna 'overblijft' van alles wat mama in de afgelopen ruim 7 jaar daar heeft opgezet. Filmpjes, foto's en dagboekverhalen. Héél véél dagboekverhalen... Nu 478, inclusief deze... 

Maar dit wordt dus ook meteen mijn laatste... Want de laatste jaren heb ik maar 10 dagboekverhalen geschreven. Beloofde ik keer op keer dat ik de volgende keer terug zou komen om je meer te vertellen, want er was zoveel gebeurd... Maar die volgende keer kwam niet... Alleen op de 'belangrijke' dagen schrijf ik iets. En het hoeft dus ook niet meer, anders had ik het wel gedaan. Het voelt niet meer als een verplichting dat ik jou overal wil bij betrekken, want ik weet dat jij er toch wel bij bent of dat je het al weet. Het is niet meer nodig nu en dat voelt goed! Hoewel, nu ik dit aan het typen ben en ik weer op je Vlindersite aan het kijken ben, voel ik me verdrietig. Of ik iets op ga geven, maar ik laat het alleen maar los. En het is goed zo... 

Maar lieve (kleine) meid, wat mis ik je! Want jij blijft mijn kleine meisje... Want ook al zou je nu 7 jaar zijn en wellicht in de hemel doorgroeien tot een mooie jonge vrouw, moeder, oma, etc. Voor mij blijf je toch, als ik het nu moet benoemen, mijn baby van drie dagen oud. Want ouder mocht je in mijn leven niet worden... 

Maar wat heb je mij ook veel moois gebracht! Nieuwe vriendschappen, inzichten, levenslessen. 

Jij, mijn lieve dochter, trotse grote zus. Wat heb je toch een leuk broertje! Ben je ook zo nieuwsgierig, leergierig? Altijd maar alles willen ontdekken? Een babbelkont, ongeduldig, pienter, eigenwijs? Hij is een echt jongen; wil alleen maar klimmen en klauteren en alles draait om auto's. Oh en eten! Hahaha. Ben jij ook zo'n lekkere snoepkont? Een echte Indo en lijk je daarin dan ook veel op je mama? 

Dit doet me denken aan papa, die van de week tranen in zijn ogen kreeg. Van een heel lief berichtje van de fokker van Luna. "Dat wij als gezin een speciaal plekje in haar hart hebben, omdat we zo mooi over jou vertellen, met een lach en een traan." Toen mama dat aan papa liet lezen had ikzelf al tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel. Maar toen papa het had gelezen en mij de telefoon teruggaf, zag ik dat ook papa tranen in zijn ogen had. 

Papa kan heerlijk genieten van Kyano, dan gaan ze op papa-dag samen leuke dingen doen. En zeker nu Kyano ouder wordt en meer interactie is tussen die twee is dat zo mooi en leuk om te zien. 

Kyano alweer bijna jarig! Al bijna 3! Waar blijft de tijd, vraag ik me steeds vaker af. Zo intens aan het genieten van alle tijd die we hebben en die nog gaat komen, maar dan ook het besef dat we jou al zo lang moeten missen. 

Maar ondanks mijn verdriet en gemis om jou, om mijn kinderwens om voor 2 kindjes te zorgen, ben ik toch zo dankbaar voor mijn 2 lieve mooie kinderen. Een dochter en een zoon. Mijn bijzondere, speciale gezin. 

Volgend jaar al 25 jaar samen met de liefde van mijn leven en daarvan 10 jaar getrouwd. Jouw lieve, trotse en stoere papa! 

Met de liefde zit het wel goed... Ook mijn liefde voor jou zal nooit overgaan. In mijn gedachten en hart ben je er altijd bij. Ik zal jouw naam blijven noemen. Jij bent een onderdeel van ons gezin, jij bent een onderdeel van mij. 

En hoe zwaar dit pad is die we moeten lopen, nadat bleek dat jij niet bij ons kon blijven. Ik had jou voor geen goud willen missen! Het verlangen naar een eerste kindje. De verplichte vrijpartijtjes, de positieve test, de eerste tekenen van jouw zwangerschap. Een klein ieniemienie mensje begint te groeien in mijn buik. De fijne zwangerschap, je zachte trapjes in mijn buik. De nieuwsgierigheid naar jou, naar het papa en mama worden, naar het papa en mama zijn. Een naam gevonden op een sleutelhanger in Londen toen we net 6 weken zwanger waren. Een prachtig geboortekaartje gemaakt door papa. Een mooie babykamer. Met een hele mooie tekst op de muur. Want wat was jij welkom! En wat heb ik kunnen genieten van die zwangerschap! 

En dan toch ook weer even terug naar mijn eerste kennismaking met jou, de aanraking. En daarna voor het eerst buidelen bij mij. Jouw warme lichaampje op de mijne, met mijn hand langs je oortje, over je schoudertje en weer terug, ontelbare kusjes gegeven. Maar toch nog veel te weinig... 

Mooie herinneringen die ik koester en waarbij ik ook nu weer hetzelfde warme gevoel krijg. We waren één, we zijn één! 

En nu ik deze brief schrijf en straks de Vlindersite geen nieuwe berichten meer zal krijgen, betekent natuurlijk niet dat ik niets meer aan je schrijf. Want soms zal er een brief komen of gewoon een momentje dat ik even tegen je klets. Omdat ik dat dan even nodig heb. Even ons momentje samen. 

De Vlindersite is een heel belangrijk onderdeel geweest in mijn rouwproces. Soms voelde het voor mij dat jij daar was. Dat ik zo met jou kon communiceren. Dat ik met verdriet en gemis kon delen, maar ook de leuke momenten, met iedereen die het maar wilde lezen of zien. Maar toch ook herkenning en erkenning voor mijn verdriet, als ik de verhalen op de andere vlindersites las. 

Weer een positief punt bereikt op mijn pad van rouw. Het stoppen van de vlindersite. Mama is toch wel trots op zichzelf. 

Nu is het tijd om te stoppen... Met het schrijven van deze Love Letter. Met het onderhouden van de Vlindersite. 

Maar van jou blijf ik houden, tot aan de maan en weer terug! 

Mijn lieve Chloë*

Forever loved, forever missed... 

Veel liefs jouw trotse mama

Hallo lief meisje

30 juli 2018

Hallo lief meisje,
 
Beetje laat, maar op één of andere manier was ik helemaal vergeten om in je dagboek op deze vlindersite iets te schrijven. En zoals je al hebt gemerkt, schrijft mama al heel lang niet meer… Hoewel ik veel aan je denk en ook in mijn gedachten nog wel veel aan jou vertel…
 
Papa en mama waren een weekendje weg geweest naar de Formule 1 in Duitsland. Dat was wel heel erg leuk. En aangezien dit net voor jouw verjaardag zou zijn en we dat altijd doen hebben we in een kerkje in Speyer een kaarsje voor jou gebrand. Dat was heel emotioneel voor mama en ik moest dan ook erg huilen toen we naar buiten liepen…
Daarna je broertje weer opgehaald bij opa en oma, die hadden we ook wel gemist, 3 nachtjes weg is dan toch best lang…
 
En toen werd het weer 25 juli…
Gefeliciteerd met je 7e verjaardag! Samen met Kyano heb ik voor jou geknutseld en hebben we dit bij je plekje gelegd.
 
En natuurlijk ook een paar kadootjes voor jou, om jouw plekje weer wat mooier te maken.

En zie je het mooie vaantje, deze had mama gewonnen. Mooi nagemaakt van mama’s tatoeage. En zie je ook de kleine diamantjes die het sterretje extra laten twinkelen? Dat maakt het net wat specialer.


Maar meisje wat wordt je gemist! Want wat zou jij het leuk hebben gevonden in de Efteling. Waar we op jouw verjaardag naar toe zijn geweest. We vragen ons echt af of jij dan samen met Kyano door het sprookjesbos zou huppelen, hem alles aanwijzend en vertellend over de verschillende sprookjes.
Dat hij niet bang hoeft te zijn voor de draak en dat jullie allebei het muntje uit de kont van de ezel proberen te vangen…
 
Kyano keek in elk geval zijn ogen uit, hij was echt aan het genieten van alles. Heeft wel 10 keer een beetje verdrietig gezegd: “gaan niet naar huis?”, want hij wilde dus echt niet naar huis.
De draaimolen, zweefmolen, piranha, alles vond het leuk en soms ook wel een beetje spannend. Dan gingen zijn handjes van zijn mondje steeds verder naar boven naar zijn oogjes, totdat hij niets meer kon zien. Hihi…
En ook mama is in de achtbanen geweest, heb je mij horen gillen? De Baron vond mama echt eng, zo hoog boven de grond hangen en dan lijkt het net of je naar beneden valt… Maar mama vond het geweldig!
 
’s avonds heb ik veel aan alles terug moeten denken, hoe het die maandagavond 7 jaar geleden zo vreselijk mis ging… het blijft zo onwerkelijk…
 
Ook op de dag dat je een engeltje werd, zijn we een dagje weg geweest. Dit keer naar Toverland. En ook hier vond Kyano het geweldig. En mama heeft ook hier in de achtbanen gezeten. En natuurlijk weer gillen! Haha…
En had je Kyano zijn angstige gezichtje gezien in de ‘boomstammen’, dat vond hij dus wel echt heel spannend! Maar toen hij zag hoe nat mama was geworden, moest hij wel hard lachen. Kleine boef…
Maar hoe bikkel is je broertje, hij ging gewoon met mama in de ‘trein-achtbaan’ en die ging best hard, maar hij vond het heel leuk. Maar hij wilde niet nog een keer, “andere keer wel” zei hij dan… hahahahaha…
 
We hebben de afgelopen dagen lieve berichtjes gekregen en ook zijn er nog mensen bij je plekje geweest om je te herdenken, zo lief en bijzonder!
 
Je wordt niet vergeten schat!!!

Ik heb nog meer foto's in je fotoalbum gezet...

Ik hou van je lieve Chloë!!!

Vlindersite toch nog met een jaar verlengd...

11 november 2017
Hallo lieve Chloë, 

ik kom snel meer vertellen, want ook sinds je verjaardag hebben we weer vanalles meegemaakt. En daar wil mama graag over vertellen. 
Zo dacht ik dat ik er wel klaar voor was om de vlindersite te stoppen, maar dat lukt me nog niet. Ook door de hectische dagen die we nu hebben en de verjaardagen van Kyano en mama die we morgen vieren, heb ik geen tijd om een mooi en liefdevol afscheid te doen van de vlindersite. En ik wil het dan natuurlijk wel mooi kunnen afsluiten. Dus toch maar weer met een jaar verlengd, dan kan ik nog even de laatste puntjes op de i zetten en wellicht alles overzetten naar een blog. En dan niet zozeer over jou vertellen, maar over ons hele gezin. Want ik vind het leuk om mijn leven te delen met anderen. De mooie, maar ook verdrietige dingen. 

Dus nog wel wat plannen, maar daar heb ik dan weer even de tijd voor... 

Mama komt snel meer vertellen, over onze vakantie op Bonaire en hoe hard je kleine broertje groeit! Hij zegt zelfs ook al je naam, echt zo lief! 

Fijne dag lieverd, tot snel! 

Gefeliciteerd met je 6e verjaardag!!!

25 juli 2017
Goedemorgen lieve Chloë, 

gefeliciteerd met je 6e verjaardag! Hele fijne dag met al je vriendjes en vriendinnetjes! Met veel cadeaus en taart! Wij gaan er ook een mooie dag van maken! 

We houden van je! 

X van papa, mama en Kyano

 

Yvonne Krikke

05 november 2017 12:52:46
Ik zie nu pas dat jullie mooie dochter ook al 6 jaar zou zijn geworden. Onze lieve Lars zou in oktober ook 6 geworden zijn. Het blijft zo onwerkelijk. Dat we ons lieve kindjes niet meer bij ons mogen hebben. Ook gefeliciteerd met de verjaardag van kyano. Liefs Yvonne

Weer veel gebeurd

26 juni 2017
Hallo lieve Chloë, 

Hoe gaat het met mijn meisje? Leuk aan het kletsen en spelen met de andere kindjes? 
Wat is er weer veel gebeurd in de afgelopen maanden...
Een leuk weekend weggeweest met familie Rutten. Wat een mooi weer hadden we en lekker genoten van jou en je neefjes en nichtjes. 
Daarna is mama nog een dagje weggeweest met mijn vriendinnen, leuke dag geweest. En mama was toen ook nog 2 dagen naar Maastricht geweest met de mama van Wes*, Dani* en Mylan*. Leuke tijd gehad, veel gelachen. Het was ons jubileum weekend: 5 jaar kennen we elkaar nu. Wat ook betekent dat we jullie nog net iets langer moeten missen al. Fijn dat we elkaar hebben, zo speciaal en bijzonder! 

En toen kwam ineens het verdrietige nieuws: superoma is overleden 😢
Wat een verdriet heeft dit mama gedaan. Maar wat fijn wat we nog voor haar hebben kunnen doen. En wat een mooi en waardig afscheid heeft ze gekregen. Tante Charity en mama hadden nog gesproken; onze herinneringen over de tijd bij opa en oma. Nu kunnen opa en oma weer mooi samen dansen. En nu ik dit zo typ komen de tranen weer in mijn ogen, want nu is ze ook bij jou, bij haar eerste kleinkind. Geef je opa en oma een dikke kus en knuffel van mij? Zeg maar dat ik ze mis! 
Nu staan bij ons op de vensterbank 2 mooie kristallen beertjes, de grote voor jou en de kleine voor Kyano. En had je ook gezien wat oma Pinda had gedaan met jouw beertje... Oeps... Hihi, gelukkig zie je er niets van... En we hebben ook een mooie kristallen ballerina gekregen, met een roze strikje in het haar. Want dat zou jij nu ook hebben gehad, zoals mijn nichtje het benoemde. Zo lief! 

Je plekje is ook weer mooi gemaakt met nieuwe bloemetjes. En ze staan er nog steeds heel mooi bij! 

Oh en zelfs Luna is nog geopereerd aan haar buik, zo bang dat we haar zouden verliezen. Moest er niet aan denken, maar gelukkig is ze weer de oude gekke hond; luna-tic😂

En had je gezien dat mama een mooie ketting had gewonnen, van onze eerste ontmoeting/aanraking. Wat is hij mooi geworden! 


Je kleine broertje wordt al zo groot en wat doet hij het goed! Eerste woordjes zegt hij al; aardbeitje🍓, aubom (auto) 🚙. Iedere auto die hij ziet wijst hij en zegt hij het woordje... Hihi 
Maar ook is hij al bij de huisartsenpost geweest, want hij had een grote splinter in zijn grote teen, onder zijn teennagel. Hij kreeg 3! spuiten om het te verdoven, maar hij heeft het zo goed gedaan! Hij huilt heel even en daarna is hij weer net zo vrolijk.
Wat geniet ik toch van en met hem!

En weet je wat... Sinds een paar dagen kan hij zelf lopen! Nog niet heel ver en nog heel wankel, maar het gaat steeds beter! 
En het gevoel wat mama dan heeft; trots en gelukkig! Voelt zo fijn...
Filmpje staat ook op je vlindersite... 

Over een maandje wordt je alweer 6. Is het alweer 6 jaar geleden... Tijd gaat zo snel, te snel af en toe... 
Mama gaat weer een mooie ballon uitzoeken voor je plekje en we gaan er 2 mooie bijzondere dagen van maken met ons gezinnetje. 

De komende tijd gaat mama extra veel genieten van mijn gezin en hoop ik dat ik meer rust ga vinden en ik me ook beter ga voelen om weer te gaan werken. Maar nu eerst tijd voor mezelf en mijn mooie, bijzondere en speciale gezin. 
"Gebroken geluk" zoals een andere vlindermama het noemde... Maar wat klopt het, want zo voelt het ook. 

En weet je trouwens dat er nu ook een term bestaat voor ouders die een kindje hebben verloren; wij zijn "Sterrenouders". Mooi! 

Mama gaat nadenken over de invulling van je dagen en de voorbereidingen die ik daarvoor moet doen. Niet teveel, maar wel een paar traditionele dingetjes die erbij horen... Want jij hoort erbij! 

Ik mis je, ik hou van je! 

Dag lief meisje tot de volgende keer
Vlinderkusjes van mama